Decyzja o umieszczeniu rodzica w domu opieki wiąże się z silnymi emocjami, wśród których dominuje poczucie winy. Wyrzuty sumienia mogą pogłębiać krytyczne komentarze otoczenia lub obiekcje samego seniora. Jak poradzić sobie w tej niezwykle trudnej sytuacji? Jeśli mierzycie się Państwo z takim problemem, koniecznie przeczytajcie poniższy artykuł.
Czy umieszczenie rodzica w domu opieki to zaniedbanie?
Poczucie winy, wstyd, niepewność – to uczucia, które towarzyszą większości ludzi w związku z umieszczeniem rodzica w domu opieki, zupełnie jakby taka decyzja była równoznaczna ze zdradą czy porzuceniem. Tymczasem prawda jest zupełnie inna – decydując się na powierzenie swojego bliskiego profesjonalnym opiekunom, chce się przecież jak najlepiej zadbać o jego dobrostan.
Skąd zatem wyrzuty sumienia? Prawdopodobnie w związku z (niesłusznym!) poczuciem porażki, że nie sprostało zadaniu zapewnienia odpowiedniej opieki swojemu bliskiemu. Często podsyca je sprzeciw rodzica, który ma prawo obawiać się zmian. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę, że starsza, schorowana osoba nie jest w stanie w pełni racjonalnie ocenić swojej sytuacji. Jej najbliżsi zaś mają ograniczone możliwości niesienia jej pomocy.
Dobry dom opieki to duży zespół osób o różnych kwalifikacjach, dzięki czemu może pomóc seniorowi bardziej niż najlepiej zorganizowana rodzina. Starsza osoba zyskuje całodobową opiekę medyczną i pielęgnacyjną, spersonalizowany program rehabilitacji, regularne, prawidłowo zbilansowane posiłki, niezbędną dawkę aktywności ruchowej. Seniorowi nie doskwiera samotność czy brak rozrywek. Nawet jeśli początkowo jest nieufny wobec nowości, szybko zawiera przyjaźnie, rozwija pasje, znajduje w sobie dawną radość życia!
Pielęgnowanie relacji z rodzicem w domu opieki
Niepokojeni wyrzutami sumienia krewni zdają się zapominać, że więź z seniorem nie kończy się z chwilą, w której znajdzie się on w bezpiecznych murach domu opieki. Wprost przeciwnie – to przestrzeń, by budować ją na nowo, bez brzemienia codziennego trudu pielęgnacji starszej osoby, która może być krępująca dla niej i wyczerpująca dla bliskich.
Poczucie winy często sprawia, że krewni obiecują umieszczonym w domu opieki seniorom znacznie więcej, niż są w stanie zaoferować, co zwykle kończy się ich rozczarowaniem. Tymczasem utrzymywanie relacji w takich warunkach nie musi wcale różnić się od kontaktu z samodzielnie funkcjonującym rodzicem – opierać się o możliwie częste, przewidywalne dla starszej osoby wizyty i regularny kontakt telefoniczny.
Senior w domu opieki potrzebuje normalności. Na wizytę można zabrać ze sobą własnoręcznie upieczone ciasto, obrazek narysowany przez prawnuka czy album ze starymi zdjęciami. Warto też przynieś uśmiech i dobry humor, a za drzwiami zostawić pośpiech. Zachęcamy też do uczestnictwa w licznych wydarzeniach organizowanych przez dom opieki. Dzięki temu senior wciąż będzie czuł się ważny i potrzebny!
Jak radzić sobie z trudnymi emocjami, gdy rodzic trafia do domu opieki?
Utrzymywanie głębokiej więzi z rodzicem to najlepsze, co można mu zaoferować w jesieni życia. Inne zadania można powierzyć profesjonalistom. Czy świadomość tej słusznej postawy uwalnia od poczucia winy? Nie od razu. Poczucie obowiązku, często podsycane przez otoczenie, bywa zbyt silne, by uspokoić emocje. W takich wypadkach warto po prostu je zaakceptować.
Umieszczenie rodzica w domu opieki jest trudnym doświadczeniem dla każdej wrażliwej osoby. Trzeba je przeżyć, dając sobie trochę czasu w racjonalnym poczuciu, że podjęło się decyzję podyktowaną miłością i troską. Pomocna może być przy tym rozmowa z osobą, która znalazła się w takiej samej sytuacji, przyjacielem albo psychoterapeutą. Spojrzenie na swoje emocje z dystansu zawsze uwalnia od ich ciężaru.
Z poczuciem winy łatwiej też uporać się, myśląc o sobie z taką samą miłością, jaką okazuje się bliskim. Każdy zasługuje na odpoczynek czy wsparcie w trudnych zadaniach – wartości, do których opiekunowie starszych, schorowanych rodziców często odbierają sobie prawo. Troska o samego siebie nie jest egoizmem. To zdrowe, rozsądne działanie, którego celem jest między innymi odzyskanie zasobów na budowanie czułej więzi z bliskimi.